Happy Birthday, Sis

25 years ago on April 17th, I couldn’t find my parents at home. It was Srirama Navami. My thatha said they have gone to hospital. My dad came in by afternoon announcing everybody was fine and a baby girl  is coming home. The day after I did make a hospital visit, I still remember the new born’s smell.

As I’m trying to recollect I think I had my contribution in her name. But not sure who came up with the name Sriramya. I do remember a few snapshots of her naming cermony. ‘Just Born’ was a store we visited to buy her baby clothes. My dad was extremly proud and was insistent on getting everything for Sriramya. He made it his life’s mission that she had the best.

So as it happened, Sriramya turned out be dad’s favourite. I still remember the early morning where we had to finish her first homework. The alphabets A, B and C. Poor Ramya was in tears by the end of the ‘task’. Then on everyone made sure, she noted down the right things in her school diary and informed us of her homework in advance. As it turns out she turned out being smart in academics.

Not much had to be done for excelling in school, she breezed through them with excellence. As I moved to undergrad college, away from home, I missed the little fights between us. But I also greatly missed sharing my thoughts on her career development and social outlook. Who could forget her undergrad college admission day. We both were present someone who was there all through her life was missing. But his blessings made us to pick the right decision (I hope 🙂 ). I heard she had quite some fun in College 😉

Mom had a hands off approach in parenting and showed Ramya the route to God through prayers. Mom also made an effort in keeping us in ground by emphasing the true bonds in relationships.

Last year Sriramya married into a new family and things are going great. Let the shine continue in your life and today…WISHING A VERY HAPPY BIRTHDAY, SIS.

Posted in Reminiscences | 3 Comments


ஒவ்வொரு புத்தகத்துக்கும் ஒவ்வொரு வாசம். கண்டிருப்பீர்கள். பள்ளி நாட்களில் பாடபுத்தகம் வாங்கும் தினம் வீடே புது புத்தகத்தின் வாசனையில் தோய்ந்திருக்கும். மரக்கூழிலிந்து பிறந்த புது காகிதங்களின் கமழும் வாசனை மனதுக்குள் இனம் காண முடியாத சலனத்தை ஏற்படுத்தும்.

புத்தகம் படித்து முடித்து சில காலம் அலமாரியிலோ பரணிலோ குடியிருந்துவிட்டு ஒரு நாள் நம்முடைய தேடலின் வண்ணம் மீண்டும் நமக்கு அறிவுச்சுவையூட்ட முற்படும் அந்த பழைய புத்தகங்களின் வாசனையேத் தனி. அவ்வாசனைகளுடன் பழைய நினைவுகளும் நம்மைச் சூழம் தருணம் சிலிர்ப்புறும் நோடிகள். கால இயந்திரம் போல அவை. இன்றும் என்னுடைய 11 மற்றும் 12ஆம் வகுப்பு வேதியியல் புத்தகங்களை நினைத்தால் சில வினாடிகள் மகிழ்ச்சியில் திளைத்திருப்பேன். அதே வகுப்புகளின் தமிழ் பாட நூல்களை நினைத்தால் தலைத் தெரிக்க ஓடத் தோன்றும். ஆனால் அவைதான் தமிழை மரியாதையுடன் அனுக எனக்கு உதவின.

இப்படி புத்தகங்களுக்கென்று கதைகள் பல உண்டு. தொட்டு உணர்ந்து படித்து ஒரு வஸ்துவை வேறு வடிவில் பயன்படுத்தும் பொழுது ஏற்படும் அதிர்வுகள் வேறுவிதமாக உள்ளன.

கணினியில் ஒரு 300 பக்க நாவலை படிக்க மணம் இடம் கொடுக்குமா ? சிறுகதை , கவிதை , அரசியல் , விமர்சனம் , கட்டுரை என பல சிறு தொகுப்புகள் படிக்க கணினி போதுமானதாக இருந்தாலும் நெடும் புத்தகங்களைப் படிப்பது என்பது கண்களை பலிகொடுக்கும் செயல்.

‘Backlight’ என்று சொல்லப்படும் பின்ஒளியின் காரணமாகத் தான் நம் கண்கள் விரைவில் சோர்வடைகின்றன.

ஏன் இந்த விபரீதம் ? பேசாமல் காகிதப் புத்தகத்தைப் படித்து விட்டுப் போக வேண்டியதுதானே ? கணினியில் 300 பக்க நாவல் ஏன் படிக்க வேண்டும் ? உண்மைதான்.

ஆனால் இங்கு நாம் சில நடைமுறைச் சிக்கல்களை சந்திக்கிறோம். உதாரணமாக நாம் படிக்க விரும்பும் புத்தகம் கடையில் இருக்க வேண்டும்.

Kindleபடிப்பதற்கென்றே ஒரு கருவி உருவாக்கி பின்ஒளி சமாச்சாரத்தை விலக்கி தேவையான புத்தகங்களைக் கைக்குக் கிடைக்க வைத்துவிட்டால் ? இந்த மூன்றில் முதல் இரண்டை செவ்வனே செய்யதுள்ளது கிண்டில் (Kindle). மூன்றாவது இலக்கையும் சாதிக்க முற்பட்டுள்ளது.

500 வருட பாரம்பரியமிக்க புத்தகத் தொழிலில் ஒரு புதிய திசையில் அதிர்வை ஏற்படுத்த முயல்வது என்பது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. சில பல விமர்சனங்ககளுக்கும் தவறான ஒப்பீடுகளுக்கும் ஆளகியிருந்தாலும் ‘கிண்டில்’ அதன் இலக்கை நன்று நடைமுறைப்படுத்தி வருகிறது.

நினைத்த புத்தகம் உடனுக்குடன் கிடைக்க , வாங்கிய புத்தகங்களை பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க , விரைவாக தேட , சொற்களின் பொருளறிய அகராதியை உள்ளடக்கி வருகிறது கிண்டில்.

இனி வருங்காலங்களில் இவ்வகைப் புதிய கருவிகளை சுற்றி நம் வாசக நினைவுகள் கட்டமைக்கப்படுமா ?

Posted in Essays | Tagged , , ,

A woman for all seasons..

A man can build a house, but it definitely takes a woman to make a home out of it. This essay is attributed to the woman, who’s the reason for my very existence.Eyes that speak a million words, lips that always wear a smile , a stately nose that connects them both and chubby cheeks – Is this the face that launch’d a thousand ships?

A couple of years ago, we were all very sad about the death of Tamil actress Srividhya. We knew she was a beautiful actress and all of us liked her. But mom was sadder than everyone, grieving her death, as if she were a close relative. It turns out, around the time mom joined work in Bodi, it was widely rumoured in her office that she resembled Srividhya ! 🙂

She has quite a lot in her kitty to augment her beauty with. From the moment she returns home to the time she hits the bed, she keeps us busy with her office tales and adventures. She could keep you entranced for hours,with her stories, thereby complementing her husband’s mature and reticent nature with her chirpy and lively chats. Continue reading

Posted in Reminiscences | Tagged , , , , | 7 Comments

I’ll be there for you like I’ve been there before ..

“I thought that it mattered what I said or where I said it. Then I realized the only thing that matters is that you, that you make me happier than I ever thought I could be and if you let me I will spend the rest of my life trying to make you feel the same way. Monica, will you marry me?”
Thus, this lovely proposal from Chandler to Monica culminated in an equally blissful wedding yesterday. Ok, I know it happened 10 years ago. But even today, “Friends” is as fresh and inviting as it was, back then.
A year ago,when I came to live in Boston, my already-small-world shrunk further, my only human interaction being with my husband. Friends were few, almost none, and at times, life seemed so overwhelming for just two people to handle.
This was when “Friends” entered our lives. TBS airs it between 5 and 6 pm everyday, just right for my husband,whose evening starts with “Friends” fun. I remember, I started watching it initially, to see Jen. Aniston’s different hairstyles 🙂 But soon, Rachael loomed larger than Jen, and slowly, Ross, Chandler, Monica, Phoebe and Joey have become an inseparable part of our lives. Our day is never complete without an episode of Friends.! Continue reading
Posted in Reminiscences | Tagged , , , , , , | 5 Comments

To B.K. With Love

It is a truth universally acknowledged that a child in possession of a bat and ball forever, is bound to fail academically. As with every rule, there are exceptions to this case too.

This particular kid, the subject of this post, had a fervent passion for Cricket, ever since he was born.. His early-day photographs, always with his cricket bat, substantiate his devoted love for the game. Oddly enough, his sports-loving father named him after a tennis star.!

Mastering cricket did not just mean playing ; to him it also meant reading the sports page of The Hindu everyday for cricket updates, listening to expert commentaries of  Tony Greig, Geoff Boycott,Greg Chappell, Sunny Gavaskar and so on .. He literally ate cricket, drank cricket and slept cricket.

Until his 10th standard, the only book he always read was “Indian Cricket”, an annual supplement of The Hindu, containing statistics of all matches played by the Indian Cricket team in a year. What looked like a book of lifeless stats to his family was his Bible.

There were times when his parents were concerned about his academics, if he wouldn’t let go off, his accessories. But they did not have the heart to upset their gentle,soft-hearted son.

Continue reading

Posted in Essays | 21 Comments

The Spring of Hope

The Heavens have finally decided to call off the rains.! And the sun is out at its glorious best, all set to steal the show .! What a fitting finale to the six months of high-tension drama called winter.! 3 days of ceaseless rain and storm, leaving the entire state flooded and crippled, and in a state of emergency .

What sheer pleasure it is, to feel warm ,and step out without jackets and snow shoes .! Farewell to umbrellas and welcome to sun-glasses.! Morning walkers and gym-goers can happily move away from the fitness centers on to the road..

The houses are at last, stripping themselves off , of their eternal white suits . The red bricks are beaming in all splendour and elegance.

The trees are flashing green signals everywhere, signs of new growth and a new life.! They have finally figured out what colors to don, this spring. It’s time to remind our tired eyes that there are indeed other colours in addition to white.!

Weekend getaways can hopefully be planned, without fear of snow storms and cyclones. Fewer flight cancellations and lesser flight delays are at last in sight.!

Weather reporters can take a break and be messengers of good news for a while. Poor things .! What a dreadful job, to talk of storms and snow, first thing in the day.!

So there definitely is “light” at the end of the tunnel. Now that spring is here, winter is definitely far behind .!!!

It’s the dawn of a new season ..and a whole new life.! 🙂

Posted in Essays | 2 Comments

மேலும் இருகுறுங்கதைகள்


ஜீன்ஸ் போடலாமா ?

1008 புள்ளிக் கோலம் போடுவது எப்படி ?

அனுராத ரமணன் கதை

நிலா கவிதை

டாக்டர் ஆலோசனை

அழகுக் கலை – வீட்டிலேயே செய்து பார்க்கலாம்

சூர்யாவா ? ஆர்யாவா ? – கல்லூரி பெண்களிடம் சர்வே !

சிம்கி அலங்காரம் யாரும் செய்யலாம்

நாங்களும் ஷேர் மார்க்கேட்டில் விளையாடுவோம்

தாலி காக்கும் ராசி மரங்கள் !

ராசி பலன்கள்

மகளீர் தின சிறப்பிதழின் உள்ளடக்கத்தை பெருமிதத்துடன் தொகுத்துக் கொண்டிருந்தார் குங்குமச்சிமிழ் பத்திரிக்கையின் ஆசிரியர்.

Posted in very short story (tamil) | 4 Comments